تختی که یه روز میزبان مرگ بود، امروز میزبان یه زندگیِ تازه ست. 

غمگینم می‌کنه؟ نه. زندگی جریان داره، من جریان دارم..

زندگی آدمیزاد سراسر تراژدیه، درآمیخته با کیمیای فراموشی.